कोर्निस यात्रा
नोभेम्वर ३, २००५ का दिन करिव १० बजे हाम्रो यात्रा प्रारम्भ भयो उथमानियाको कन्ट्राक्टर पार्कबाट साउदी अरेवियाको प्रख्यात शहर अल खोवरको लागि । साथमा म स्वयं (चिज कुमार श्रेष्ठ), दामोदर ढुंगाना र चन्द्र सिं गुरुङ थियौं । उथमानिया कन्ट्राक्टर पार्क साउदी अरेवियामा काम गर्ने विभिन्न देशका मानिसहरुको एउटा छुट्टै क्षेत्र हो जसलाई आवासीय क्षेत्र पनि भनेर उद्गार गर्न सकिन्छ । यहाँ सयौं कन्ट्राक्टर कम्पनीमा काम गर्ने हजारौं मानिसहरु बस्ने गर्दछन् । यो क्षेत्र साउदी आरामको भूमि हो । यहाँका सवै कम्पनीले आरामकोको लागि कार्य गर्ने गर्दछन् । यस वर्षो नेपालीहरुको दोश्रो ठूलो चाड तिहार तथा यहाँको मुख्य चाड इद एकै पटक पर्नाले आरामकोमा नोभेम्बर २ देखि ६ सम्म पाँचदिनको विदा परेको थियो । तर्सथ यी पाँच दिनलाई सुमधुर वनाउन हामीले हाम्रो यात्रा ३ नोभेम्बरका दिन दमाम हुँदै खोवरको लागि शुरु गर्‍यौं ।

खोवर सिटी
उथमानिया प्रोजेक्ट एरिया भएकोले यहाँ टयाक्सी तथा वसको सुविधा छैन यहाँ त केवल कम्पनीका वस चल्दछन् त्यसैले लिफ्टको लागि लगभग २ कि।मि। हिडेर चोकमा पुगियो । एकैछिनको पर्खाइपछि एकजना सुडानीबाट लिफ्ट लिएर हफुपको लागि रवाना भयौं । अचम्मको कुरा त सुडानी साह्रै मिलनसार रहेछ । वाटो भरी धेरै कुराहरु गर्दै गयौं । चन्द्र र दामुले निकै कुरा गरे सुडानीसंग । मैले पनि कुरै कुरामा मेरो अफिसमा पनि एकजना लेडी सुडानी छ उनको नाम हिवा अहमेद हो भने, उ दंग पर्‍यो । हुन पनि हो, मेरो अफिसियल रुममा ६ वटा क्यूवीकलहरु छ । एउटामा टि कफी राखिएको छ भने बाँकी ५ वटामा हामी पाँच राष्ट्रका नागरिकहरु र्सर्भिस गर्ने गर्दछौं । क्यूवीकल १ मा टोनी व्यारेटो (भारतीय) छ, क्यूवीकल २ मा मोहमद एल मेरी (साउदी), क्यूवीकल ३ पउल मुस्याङगी (फिलिपिनो) क्यूवीकल ४ मा हिवा अहमेद (सुडानी) र क्यूवीकल ५ मा म स्वयं (चिज कुमार श्रेष्ठ, नेपाली) कार्यरत छौं । हाम्रो कोअर्डिनेशन निकै फन्टासटिक छ, हामी सवै एक अर्कामामा निकै हेलफुल छौं ।
यस्ता कुराहरु गर्दै हामी हफूपसम्म पुग्यौं । हफूप उधेलियाबाट नजिकको पुरानो सिटी हो, जहाँबाट ट्याक्सी तथा बसहरु भ्रमणको लागि पाइने गर्दछ । कारबाट उत्रेपछि पैसा दिन खोज्नु भएको थियो हाम्रा २ साथीहरु चन्द्र तथा दामुले तर सुडानीले लिन मानेनन् त्यसपछि हामी फेरि अर्को एउटा ट्याक्सी समात्यौं ट्याक्सीमा पनि २ जना युवा जोश जाँगर अनि खुव रमाइलो साउदी भेटियो । उनहिरुसंग रमाइलो गर्दै टयाक्सी स्टेशन पुगेको पत्तै भएन ।
अव हाम्रो यात्रा हफुपबाट दमामको लागि शुरु हुन्छ । ट्याक्सी स्टेशनबाट ७५ रियालमा हामी तीनजना दमामको लागि रवाना भयौं वाटोमा रमाइला कुराहरु गर्दै अनि भिडियो क्यामराले सडकका दृश्यहरुलाई क्यामरामा कैद गर्दै दमाम सिटी पुगियो । लगभग २ वजिसकेको थियो भोक पनि लागेको थियो तर्सथ दमाममा रोयल रेष्टुरेन्टमा गइ नेपाली खाना मसिनाको चामलको भात, कालो दाल, तरकारी, आचार साथमा मैले चाहि छुयलामा खाए । आनन्द आयो ।

दमाम गाडेनमा नेपालीहरु
त्यसपश्चात हामी नेपालीहरुको भीडमा हराउन दमामको गाडेन पुग्यौं नेपालीहरु यति विध्न थिए कि चारैतिर एउटा गल्लीबाट अर्को गल्लीमा दुइजना संगै छिर्दा पनि हराउला झैं लाग्दथ्यो । यो दमामको सिको विल्डिङ नजिकैको एउटा खुला ठाउँ हो । विगतमा त्यहाँ ठूलो गाडेन थियो रे हाल भग्नावशेष मात्र बाँकी रहेको कुरा जानकारी गराउन चाहन्छु । कसले गाडेन लाई तहसनहस पार्‍यो त्यस बारे जानकारी छैन मलाई तैपनि नेपालीहरुको विशाल जमात भने गाडेन नरहे पनि हुने गर्दछ हरेक विहीवार र शुक्रबारको दिन ।

दमाम गाडेनमा नेपालीहरु
यसपाली विहीवार र शुक्रबारले २ वटा विशाल पर्व तिहार र इद लिएर आएकोले पनि विशेष मानिसहरुको भीड लाग्नु त स्वभाविक नै थियो । नेपालीहरुको भीडमा हराउँदा हराउँदै २ घण्टा वितेको पत्तै भएन हुन त हाम्रो लक्ष्य खोवरमा दामु सरको भाइको पुगेर विश्राममा परिणत हुने भन्ने योजना भए पनि कारणवश हामी आरामको इमेल साथी चन्द्र पुनसंग भेट भयौं । चन्द्र पुन जीले हामीलाई सोपिङका लागि धेरै सुपर मार्केटहरुको भ्रमण गराउनु भो त्यो ज्यादै खुशीको क्षण थियो । जसको श्रेय चन्द्र पुनलाई म दिन चाहन्छु । पर्ूव निर्धारित योजना विना नै चन्द्रजीले जुन स्वागत गर्नुभयो त्यो एउटा साथीले अर्को साथी माथि देखाएको विश्वास, सद्भाव र आर्दशता थियो भन्ने मैले महसुस गरेको छु ।

सोपिङ कम्प्लेक्समा चन्द्र स्क्वायर
सोपिङ कम्प्लेक्समा व्रेक फस्ट लिदा साथीहरुको अनौठो इग्लीस भाषा सुन्न लायक थियो । यू डन्ट कनो जस्ता वर्डहरु चन्द्र सिं गुरुङले यूज गर्दा खुवै हाँस्यौं । त्यसपछि हामी चन्द्र पुनजीको कोठा थुक्पातिर लाग्यो रात निकै छिप्सिकेको थियो । साथमा चारै जना साथीहरुले साउदी अरेवियाको चर्चित खाना खाव्सा, ब्रस्टेड रातको खानाको रुपमा प्रयोग गरी थाहै नपाइ निदाएछौं ।
भोलिपल्ट विहान चन्द्र पुन जी ड्युटीको लागि निस्कनु भयो ८ वजेतिर र्फकन्छु भनेर । हामीहरु अलि अवेरसम्म नै सुत्यौं, त्यसपछि नित्य कर्म गरिसकेर वहराइन व्रिज जाने हाम्रो योजना यहाँ आइपुग्दा चन्द्र पुनजीको नेतृत्वमा वहराइनभन्दा खोवरको कोर्निस ज्यादै उपुयक्त मानेर हाम्रो यात्रा अधि बढ्यो कोर्निसतिर ।

कोर्निसमा हामी चार -(चन्द्र पुन, दामु, चिज र चन्द्र गुरुङ)
कोर्निसको नेचुरल व्युटी निकै आर्कषक थियो । हामीले फोटो खिच्न थाल्यो, मैले भिडियो क्यामराले दृश्यहरु कभर गर्न थाले । ठाउँ ठाउँमा हाँस्दै, गाउँदै, जोक्स गर्दै धेरै लामो यात्रा पूरा गर्‍यो । निकै रमणीय लाग्यो त्यो स्थल । जहाँ अरेवियन परिवार इदको विदा मनाउन आएका थिए, कोही साउदीहरु हुक्का सल्काएर पिउँदै थिए भने फिलिपिनोहरु फिसिङ इन्टरटेन्मेन्ट लिइरहेका थिए । अचम्म लाग्ने कुरा क्यामराले समुन्द्र खिच्दै गाडेनतिर क्यामरा घुमाए हावामा चंगा उडिरहेको देख्दा कतै म सपनामा त छुइन जस्तो पनि भान भयो । यसो नजर लगाएर हेरे साउदीका बच्चाहरुले निकै परबाट चंगा उडाइरहेका रहेछन् । ज्यादै खुशी लाग्यो किनकी लगभग ४ साल पछि मात्र पहिलो पटक विदेशी भूमिमा यसरी चंगा उडेको देख्दा पनि आफ्नो मातृभूमिको याद आउँदोरहेछ, गाउँघर र चौतारोको झझल्कोले सताउँदोरहेछ । हामी सानो रुखको छहारीमा बसेर अनेक कुराहरु गर्दै हाँस्यो, चन्द्र सिं गुरुङको कमेडी स्पीचले निकै हामीलाई हसायो । कहिले रुखमा टुप्पोमा चढेर फोटो खिचे चन्द्रले कहिले क्यामराको लेन्समा व्याकराउन्ड भ्वाइस दिए उनले । यसरी हाम्रो अविस्मरणीय यात्रा वहरायन व्रिज नभएर खोवरको कोर्निससम्म रह्यो । निकै यादगार, साथीहरुको साथ, प्राकृतिक सौर्न्दयता, अनन्तसम्मको समुद्र र आकाश, ठूला ठूला विल्डिङ र सिटीहरु आँखाबाट कहिल्यै ओझेल नहोला भन्ने लागेको छ ।