थाहै नपाई
नलेखेरै प्रित सुनौला, कहानी भैसकेछ ।
नदेखेरै सपनी नौला, बिहानी भैसकेछ ।।
तिमीलाई सम्झि आँशु, झार्ने छैन भन्थेँ
कठैबरा निथ्रुक्क त, सिरानी भैसकेछ ।
इतिहास लेख्दैछु म, वाल्यकाल हिजै जस्तो
नफक्रँदै ओईलिएको, जवानी भैसकेछ ।
तिमी बिना हो कि, सायद धड्कन बिना
जलेर मुटू भित्र-भित्रै, खरानी भैसकेछ ।
अंधेरीमा पो थाहा भो, म त एक्लै रहेछु
प्रतिबिम्व आफैसंग, कता कता बिरानो भैसकेछ ।
विकी, साउदी अरव